کار در ارتفاع یکی از فعالیت‌هایی است که در صورت رعایت نکردن اصول ایمنی، می‌تواند پیامدهای بسیار جدی داشته باشد. فعالیت‌هایی مانند کار روی داربست، پشت‌بام، سکوهای مرتفع، دکل‌ها، سازه‌های فلزی، تیرهای برق، نما و تأسیسات ساختمان همگی می‌توانند فرد را در معرض خطر سقوط قرار دهند. به همین دلیل، استفاده از تجهیزات مناسب فقط یک توصیه نیست و باید بخشی از برنامه ایمنی کار در ارتفاع باشد.
البته یک نکته مهم وجود دارد: هیچ وسیله‌ای به‌تنهایی ایمنی کار در ارتفاع را تضمین نمی‌کند. انتخاب تجهیزات باید بر اساس نوع فعالیت، ارتفاع، محل کار، احتمال سقوط، نقاط اتصال، شرایط محیطی و دستورالعمل‌های ایمنی انجام شود.
در این مطلب، مهم‌ترین تجهیزات ضروری برای کار در ارتفاع را بررسی می‌کنیم و توضیح می‌دهیم هرکدام چه کاربردی دارند، هنگام خرید به چه نکاتی باید توجه کرد و چه اشتباهاتی ممکن است ایمنی فرد را کاهش دهد.
کار در ارتفاع چیست؟
کار در ارتفاع به فعالیتی گفته می‌شود که در صورت از دست رفتن تعادل یا سقوط، احتمال آسیب‌دیدگی فرد وجود داشته باشد. بنابراین موضوع فقط به ارتفاع‌های بسیار زیاد محدود نمی‌شود. کار روی مواردی مانند:
- داربست
- نردبان
- سقف و پشت‌بام
- سکوهای مرتفع
- سازه‌های فلزی
- دکل‌های مخابراتی
- دکل‌های برق
- جرثقیل و سازه‌های مرتبط
- نمای ساختمان
- تأسیسات مرتفع
- توربین‌ها
- مخازن و سازه‌های صنعتی
ممکن است به استفاده از تجهیزات حفاظت در برابر سقوط نیاز داشته باشد.
نکته مهم این است که پیش از شروع کار باید خطرات شناسایی شوند و تا حد امکان، روش‌هایی مانند حذف کار در ارتفاع، استفاده از روش‌های دسترسی ایمن و نصب حفاظت‌های جمعی در اولویت قرار گیرند. تجهیزات حفاظت فردی معمولاً زمانی اهمیت پیدا می‌کنند که خطر سقوط همچنان وجود داشته باشد.
مهم‌ترین تجهیزات ضروری برای کار در ارتفاع
بسته به نوع فعالیت، تجهیزات موردنیاز می‌تواند متفاوت باشد، اما مهم‌ترین تجهیزات حفاظت فردی و سیستم‌های مرتبط با کار در ارتفاع شامل موارد زیر هستند:
- هارنس یا کمربند ایمنی تمام‌بدن
- لنیارد ایمنی
- شوک‌گیر
- طناب ایمنی و سیستم‌های عمودی یا افقی
- کارابین
- نقاط اتصال یا Anchor Point
- کلاه ایمنی مناسب کار در ارتفاع
- سیستم‌های جلوگیری از سقوط
- تجهیزات دسترسی و صعود
- دستکش ایمنی مناسب
- کفش ایمنی مناسب
- تجهیزات فرود و صعود در فعالیت‌های تخصصی
- تجهیزات نجات و امداد در ارتفاع
البته همه این تجهیزات قرار نیست هم‌زمان برای همه افراد استفاده شوند. سیستم باید براساس ارزیابی خطر و نوع کار طراحی شود.
۱. هارنس ایمنی تمام بدن
هارنس تمام‌بدن یکی از مهم‌ترین تجهیزات حفاظت در برابر سقوط است. این وسیله به شکلی طراحی شده که نیروهای ناشی از سقوط را در قسمت‌های مختلف بدن توزیع کند و امکان اتصال فرد به سیستم حفاظت در برابر سقوط را فراهم کند.
هارنس با کمربند ساده تفاوت دارد. در سیستم‌های حفاظت در برابر سقوط، استفاده از تجهیزات مناسب تمام‌بدن اهمیت زیادی دارد؛ زیرا سیستم باید بتواند بدن فرد را در زمان سقوط کنترل و نگه دارد.
هنگام خرید هارنس به چه مواردی توجه کنیم؟
- استاندارد و تأییدیه محصول
- اندازه مناسب
- کیفیت تسمه‌ها
- کیفیت دوخت
- نوع نقاط اتصال
- سگک‌ها و اتصالات
- قابلیت تنظیم
- راحتی هنگام استفاده طولانی
- سازگاری با سایر تجهیزات سیستم
هارنس نباید خیلی آزاد یا بیش از حد تنگ بسته شود. همچنین نحوه پوشیدن و تنظیم آن باید مطابق دستورالعمل سازنده باشد.
۲. لنیارد ایمنی
لنیارد وسیله‌ای است که برای اتصال هارنس به نقطه مهار یا سایر اجزای سیستم استفاده می‌شود.
لنیاردها می‌توانند انواع مختلفی داشته باشند و انتخاب آنها باید با توجه به نوع فعالیت انجام شود.
برای مثال ممکن است از لنیاردهای:
- تک‌شاخه
- دوشاخه
- قابل تنظیم
- دارای شوک‌گیر
استفاده شود.
لنیارد دوشاخه در بعضی فعالیت‌ها امکان جابه‌جایی فرد بین نقاط اتصال را فراهم می‌کند، زیرا کاربر می‌تواند هنگام انتقال، اتصال خود را به شکل کنترل‌شده حفظ کند.
۳. شوک‌گیر یا جذب‌کننده انرژی
یکی از تجهیزات بسیار مهم در سیستم جلوگیری از سقوط، جذب‌کننده انرژی است.
در صورت سقوط، نیروی زیادی به بدن فرد و اجزای سیستم وارد می‌شود. جذب‌کننده انرژی برای کاهش نیروهای ناشی از سقوط طراحی شده است.
این وسیله معمولاً در ساختار برخی لنیاردها قرار دارد یا به‌عنوان یک جزء مستقل در سیستم مورد استفاده قرار می‌گیرد.
چرا شوک‌گیر مهم است؟
زیرا هدف سیستم فقط متوقف کردن سقوط نیست؛ بلکه باید تلاش شود نیروی واردشده به فرد هنگام توقف سقوط در محدوده قابل‌قبول سیستم قرار گیرد.
به همین دلیل، نباید یک لنیارد معمولی را بدون توجه به نوع سیستم و خطر سقوط، جایگزین لنیارد دارای جذب‌کننده انرژی کرد.
۴. طناب ایمنی
طناب یکی از اجزای مهم برخی سیستم‌های کار در ارتفاع است. اما هر طنابی برای حفاظت در برابر سقوط مناسب نیست.
طناب مورد استفاده باید برای کاربرد موردنظر طراحی شده باشد و مشخصات فنی آن با سیستم حفاظت در برابر سقوط هماهنگ باشد. بسته به نوع کار، ممکن است از سیستم‌های:
- طناب عمودی
- طناب افقی
- طناب موقعیت‌دهی
- طناب دسترسی با طناب
استفاده شود. نوع طناب باید بر اساس کاربرد، طول مسیر، تعداد کاربران مجاز، نحوه اتصال و دستورالعمل سازنده انتخاب شود.
۵. کارابین ایمنی
کارابین‌ها برای اتصال اجزای مختلف سیستم حفاظت در برابر سقوط استفاده می‌شوند. ظاهر ساده کارابین نباید باعث شود انتخاب آن را ساده تصور کنیم. یک کارابین ایمنی باید متناسب با سیستم موردنظر باشد و از نظر:
- ظرفیت تحمل بار
- نوع قفل
- مقاومت
- شکل
- سازگاری با سایر اتصالات
- استاندارد
بررسی شود.
کارابین معمولی با کارابین ایمنی یکسان نیست
کارابین‌های تفریحی یا کوهنوردی و تجهیزات مورد استفاده در محیط صنعتی لزوماً کاربرد یکسانی ندارند. بنابراین هنگام خرید باید مشخص شود محصول برای چه کاربردی طراحی شده است.
۶. نقطه اتصال یا Anchor Point
یکی از مهم‌ترین بخش‌های سیستم حفاظت در برابر سقوط، نقطه اتصال مطمئن است.
ممکن است فرد بهترین هارنس، لنیارد و کارابین را داشته باشد؛ اما اگر سیستم به نقطه‌ای نامناسب متصل شود، کل سیستم می‌تواند عملکرد مورد انتظار را نداشته باشد. نقطه اتصال باید:
- مناسب نوع کار باشد.
- مقاومت کافی داشته باشد.
- برای کاربرد موردنظر طراحی شده باشد.
- در محل مناسب نصب شود.
- با سایر اجزای سیستم سازگار باشد.
نکته مهم این است که هر سازه یا لوله‌ای را نمی‌توان به‌عنوان نقطه مهار استفاده کرد.
انتخاب و نصب Anchor Point باید توسط فرد متخصص و براساس طراحی و الزامات فنی انجام شود.
۷. کلاه ایمنی مناسب کار در ارتفاع
کلاه ایمنی یکی دیگر از تجهیزات ضروری است. در کار در ارتفاع، علاوه بر خطر سقوط فرد، احتمال برخورد سر با سازه‌ها، تجهیزات و اجسام نیز وجود دارد.
کلاه مورد استفاده در این شرایط باید متناسب با نوع فعالیت باشد. برای کار در ارتفاع، موضوعاتی مانند:
- تناسب صحیح کلاه
- سیستم تنظیم
- مقاومت در برابر ضربه
- وضعیت بند چانه
- سازگاری با سایر تجهیزات
اهمیت دارند.
چرا بند چانه اهمیت دارد؟
در کارهایی مانند صعود از دکل یا حرکت روی سازه، احتمال افتادن کلاه از سر وجود دارد. به همین دلیل در فعالیت‌های خاص ارتفاعی، استفاده از کلاه مناسب با بند چانه می‌تواند اهمیت ویژه‌ای داشته باشد.
کلاه کار در ارتفاع نیز باید براساس استاندارد و کاربرد موردنظر انتخاب شود و صرفاً هر کلاه ساختمانی را نمی‌توان برای تمام فعالیت‌های ارتفاعی مناسب دانست.
۸. سیستم جلوگیری از سقوط
سیستم حفاظت در برابر سقوط معمولاً از چند جزء تشکیل می‌شود و باید به‌صورت یک مجموعه هماهنگ انتخاب شود.
یک سیستم می‌تواند شامل:
نقطه اتصال + اتصال‌دهنده + لنیارد یا طناب + جذب‌کننده انرژی + هارنس
باشد.
البته بسته به شرایط، اجزای سیستم تغییر می‌کنند.
این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا اگر هر قطعه به‌صورت جداگانه و بدون بررسی سازگاری انتخاب شود، ممکن است سیستم نهایی عملکرد مناسبی نداشته باشد.
۹. سیستم توقف سقوط با سیستم موقعیت‌دهی تفاوت دارد
یکی از نکات مهم در کار در ارتفاع، تفاوت بین Fall Arrest و Work Positioning است.
سیستم توقف سقوط
هدف آن جلوگیری از برخورد فرد با سطح پایین‌تر پس از وقوع سقوط است.
سیستم موقعیت‌دهی
هدف آن کمک به قرار گرفتن فرد در موقعیت کاری مناسب و محدود کردن امکان سقوط است.
این دو سیستم را نباید به‌جای یکدیگر استفاده کرد.
برای مثال، وسیله‌ای که صرفاً برای موقعیت‌دهی طراحی شده است، لزوماً جایگزین سیستم توقف سقوط نیست.
۱۰. سیستم جلوگیری از سقوط از ارتفاع
در بعضی شرایط به جای اینکه فرد پس از سقوط متوقف شود، می‌توان از سیستمی استفاده کرد که اصلاً اجازه رسیدن فرد به موقعیت سقوط را ندهد.
این روش به‌عنوان Fall Restraint شناخته می‌شود. در این سیستم، طول اتصال و موقعیت مهار به شکلی انتخاب می‌شود که فرد نتواند به لبه یا محل خطر برسد.
در بسیاری از شرایط، جلوگیری از رسیدن فرد به موقعیت سقوط می‌تواند از قرار گرفتن او در وضعیت سقوط مؤثرتر باشد؛ البته انتخاب روش باید براساس ارزیابی خطر و طراحی سیستم انجام شود.
۱۱. تجهیزات صعود و فرود
در برخی فعالیت‌های تخصصی مانند کار روی دکل یا دسترسی با طناب، تجهیزات دیگری نیز مورد نیاز هستند. از جمله:
- ابزارهای صعود
- ابزارهای فرود
- طناب‌های تخصصی
- تجهیزات تنظیم طناب
- سیستم‌های پشتیبان
- ابزارهای اتصال
این تجهیزات باید توسط افراد آموزش‌دیده استفاده شوند.
کار با سیستم دسترسی با طناب بدون آموزش تخصصی می‌تواند خطرناک باشد و صرفاً داشتن تجهیزات به معنی توانایی استفاده صحیح از آنها نیست.
۱۲. دستکش ایمنی
دست‌ها در هنگام کار در ارتفاع با طناب، سازه، ابزار و تجهیزات مختلف در تماس هستند. انتخاب دستکش باید بر اساس نوع کار انجام شود.
برای مثال:
- کار با سازه فلزی → دستکش مقاوم در برابر سایش و پارگی
- کار با طناب → دستکش مناسب برای گرفتن و کنترل طناب
- کار با ابزار → دستکش متناسب با خطر ابزار
- فعالیت در هوای سرد → دستکش مناسب شرایط محیطی
استفاده از یک دستکش عمومی برای تمام فعالیت‌های ارتفاعی همیشه بهترین گزینه نیست.
۱۳. کفش ایمنی مناسب
کفش مناسب می‌تواند به حفظ تعادل و کاهش خطر لغزش کمک کند. در انتخاب کفش کار در ارتفاع باید به مواردی مانند:
- چسبندگی زیره
- مقاومت در برابر لغزش
- تناسب اندازه
- راحتی
- مقاومت پنجه
- انعطاف‌پذیری مناسب
- شرایط محیط کار
توجه کرد. برای مثال، کفش سنگین و نامناسب می‌تواند حرکت فرد روی سازه را دشوار کند، در حالی که کفش نامتناسب با سطح کار ممکن است احتمال لغزش را افزایش دهد.
۱۴. تجهیزات حفاظت در برابر سقوط اشیا
در کار در ارتفاع فقط سقوط فرد خطرناک نیست؛ افتادن ابزار و تجهیزات از ارتفاع نیز می‌تواند برای افرادی که پایین هستند خطر ایجاد کند.
به همین دلیل در بعضی پروژه‌ها استفاده از تجهیزات و روش‌هایی مانند:
- بند ابزار
- کیف ابزار مناسب
- محفظه حمل ابزار
- سیستم اتصال ابزار
- محصور کردن محدوده زیر کار
اهمیت دارد. همچنین باید منطقه زیر محل کار در صورت وجود خطر سقوط اشیا کنترل و ایمن‌سازی شود.
۱۵. تجهیزات نجات از ارتفاع
داشتن سیستم جلوگیری از سقوط به‌تنهایی کافی نیست. یکی از موضوعاتی که در بسیاری از پروژه‌ها نادیده گرفته می‌شود، برنامه نجات پس از سقوط است.
فرض کنید فردی با سیستم حفاظت در برابر سقوط از ارتفاع سقوط کرده و هارنس او را نگه داشته است. در این شرایط کار تمام نشده است؛ باید فرد در سریع‌ترین زمان ممکن و به شکل ایمن نجات داده شود. تجهیزات نجات بسته به نوع پروژه می‌توانند شامل مواردی مانند:
- سیستم‌های نجات
- تجهیزات فرود
- طناب نجات
- سه‌پایه‌های مخصوص
- وینچ
- تجهیزات بالاکشی
- تجهیزات تخلیه اضطراری
باشند.
انتخاب این تجهیزات باید براساس سناریوهای احتمالی نجات انجام شود.
تجهیزات ضروری کار در ارتفاع در یک نگاه
| تجهیزات | کاربرد اصلی |
|---|---|
| هارنس تمام‌بدن | اتصال ایمن فرد به سیستم حفاظت |
| لنیارد | اتصال فرد به نقطه مهار یا سیستم |
| شوک‌گیر | کاهش نیروی ناشی از توقف سقوط |
| طناب ایمنی | ایجاد مسیر یا سیستم اتصال ایمن |
| کارابین | اتصال اجزای سیستم |
| Anchor Point | نقطه مهار سیستم |
| کلاه ایمنی | حفاظت از سر |
| دستکش | حفاظت از دست و بهبود کنترل ابزار و طناب |
| کفش ایمنی | افزایش حفاظت و کنترل پا |
| بند ابزار | جلوگیری از سقوط ابزار |
| تجهیزات نجات | نجات فرد پس از حادثه |
| تجهیزات صعود و فرود | دسترسی تخصصی به نقاط مرتفع |
هنگام خرید تجهیزات کار در ارتفاع به چه نکاتی توجه کنیم؟
انتخاب تجهیزات کار در ارتفاع باید بسیار دقیق‌تر از خرید تجهیزات معمولی باشد.
۱. استاندارد محصول را بررسی کنید
برای هر وسیله باید استاندارد متناسب با کاربرد آن بررسی شود.
برای مثال، استانداردهای اروپایی مختلفی برای تجهیزات حفاظت در برابر سقوط وجود دارند و EN 365 نیز الزامات عمومی مربوط به دستورالعمل استفاده، نگهداری، بازرسی و نشانه‌گذاری تجهیزات حفاظت فردی در برابر سقوط را پوشش می‌دهد.
بنابراین عبارت «استاندارد دارد» کافی نیست؛ باید نوع استاندارد و کاربرد آن مشخص باشد.
۲. تجهیزات را به‌صورت یک سیستم ببینید
هارنس، لنیارد، کارابین، نقطه اتصال و سایر اجزا باید با یکدیگر سازگار باشند.
خرید بهترین هارنس و اتصال آن به یک نقطه مهار نامناسب، سیستم ایمنی مناسبی ایجاد نمی‌کند.
۳. سایز مناسب انتخاب کنید
هارنس باید براساس اندازه بدن فرد انتخاب و به‌درستی تنظیم شود.
لباس ضخیم، لباس زمستانی و سایر تجهیزات نیز باید هنگام انتخاب سایز در نظر گرفته شوند.
۴. دستورالعمل سازنده را بخوانید
هر محصول شرایط مشخصی برای:
- استفاده
- نگهداری
- بازرسی
- تمیز کردن
- حمل
- انبارش
- عمر مفید
دارد.
این موارد نباید نادیده گرفته شوند.
بازرسی تجهیزات کار در ارتفاع
تجهیزات حفاظت در برابر سقوط باید پیش از استفاده از نظر وجود آسیب بررسی شوند.
مواردی که در بازرسی ظاهری اهمیت دارند عبارت‌اند از:
- پارگی تسمه
- ساییدگی شدید
- سوختگی
- تغییر شکل
- خوردگی
- آسیب به دوخت
- خرابی سگک
- نقص قفل کارابین
- آسیب طناب
- تغییر شکل اتصالات
- علائم تماس با مواد شیمیایی
اگر وسیله‌ای در اثر سقوط شدید قرار گرفته باشد، نباید بدون بررسی تخصصی دوباره استفاده شود.
در مورد بسیاری از تجهیزات، دستورالعمل سازنده زمان‌بندی و روش بازرسی را مشخص می‌کند.
آیا تجهیزات کار در ارتفاع تاریخ انقضا دارند؟
برای همه تجهیزات نمی‌توان یک عدد ثابت به‌عنوان عمر مفید تعیین کرد.
عمر و قابلیت استفاده به عواملی مانند:
- دستورالعمل سازنده
- میزان استفاده
- شرایط نگهداری
- تماس با مواد شیمیایی
- تابش خورشید
- رطوبت
- سایش
- شدت ضربه یا سقوط
وابسته است.
به همین دلیل نباید صرفاً بر اساس ظاهر خوب یک تجهیز تصمیم گرفت که همچنان قابل استفاده است.
اشتباهات رایج در استفاده از تجهیزات کار در ارتفاع
حتی تجهیزات استاندارد نیز در صورت استفاده نادرست نمی‌توانند عملکرد مورد انتظار را داشته باشند.
مهم‌ترین اشتباهات عبارت‌اند از:
- استفاده از هارنس با سایز نامناسب
- اتصال به نقطه مهار نامطمئن
- استفاده از کارابین نامناسب
- استفاده از طناب غیرتخصصی
- حذف شوک‌گیر از سیستمی که به آن نیاز دارد
- استفاده از تجهیزات آسیب‌دیده
- تغییر دادن تجهیزات بدون اجازه سازنده
- اتصال چند قطعه ناسازگار
- نداشتن برنامه نجات
- آموزش ندیدن کارکنان
- بی‌توجهی به شرایط آب‌وهوایی
- استفاده از تجهیزات بدون بازرسی
آیا فقط داشتن هارنس برای کار در ارتفاع کافی است؟
خیر.
هارنس تنها یکی از اجزای سیستم حفاظت در برابر سقوط است. بسته به شرایط، ممکن است به نقطه مهار، لنیارد، جذب‌کننده انرژی، کارابین و سایر تجهیزات نیاز باشد.
مهم‌تر از همه، سیستم باید متناسب با نوع کار طراحی و توسط فرد آموزش‌دیده استفاده شود.
آیا کمربند ایمنی ساده جایگزین هارنس تمام بدن می‌شود؟
در سیستم‌های حفاظت در برابر سقوط، نباید کمربند موقعیت‌دهی یا تجهیزات مشابه را بدون توجه به کاربرد آن به‌عنوان جایگزین هارنس تمام‌بدن در نظر گرفت.
نوع تجهیزات باید براساس هدف سیستم، یعنی جلوگیری از سقوط، موقعیت‌دهی یا دسترسی با طناب انتخاب شود.
آیا هر طنابی برای کار در ارتفاع مناسب است؟
خیر. طناب‌های معمولی برای سیستم‌های حفاظت در برابر سقوط طراحی نشده‌اند.
طناب باید مخصوص کاربرد موردنظر باشد و مشخصات فنی، استاندارد و سازگاری آن با سایر اجزای سیستم بررسی شود.
آیا کار با هارنس نیاز به آموزش دارد؟
بله. پوشیدن، تنظیم، اتصال و استفاده صحیح از هارنس و سایر تجهیزات حفاظت در برابر سقوط نیازمند آموزش مناسب است.
فرد باید بداند:
- هارنس چگونه پوشیده می‌شود.
- نقاط اتصال کدام هستند.
- لنیارد چگونه متصل می‌شود.
- چه نقطه‌ای برای مهار مجاز است.
- در صورت سقوط چه اتفاقی رخ می‌دهد.
- چگونه تجهیزات را بررسی کند.
- در شرایط اضطراری چه اقدامی انجام دهد.
آیا کار در ارتفاع بدون هارنس همیشه ممنوع است؟
پاسخ را نمی‌توان بدون توجه به شرایط پروژه و مقررات محل کار به یک قانون ساده تبدیل کرد. ابتدا باید خطر سقوط ارزیابی شود و مشخص شود چه نوع حفاظت جمعی یا فردی مورد نیاز است.
در بسیاری از موقعیت‌های دارای خطر سقوط، استفاده از سیستم حفاظت مناسب ضروری است؛ اما نوع سیستم باید براساس روش اجرای کار و ارزیابی ریسک تعیین شود.
برنامه نجات در کار در ارتفاع چرا مهم است؟
یکی از اشتباهات مهم این است که برنامه ایمنی فقط تا لحظه توقف سقوط را در نظر بگیرد.
اگر فرد توسط هارنس از سقوط نجات پیدا کند اما برای مدت طولانی در حالت معلق باقی بماند، همچنان شرایط اضطراری وجود دارد. بنابراین پیش از شروع فعالیت باید مشخص باشد:
- چه کسی مسئول نجات است؟
- تجهیزات نجات کجاست؟
- مسیر دسترسی امدادگر چیست؟
- چگونه فرد پایین آورده می‌شود؟
- چه کسی با نیروهای امدادی تماس می‌گیرد؟
- چه سناریوهایی ممکن است رخ دهد؟
وجود چنین برنامه‌ای باید بخشی از مدیریت ایمنی کار در ارتفاع باشد.
جمع‌بندی
تجهیزات ضروری برای کار در ارتفاع فقط به هارنس و طناب محدود نمی‌شوند. بسته به نوع فعالیت، ارتفاع و شرایط محیط ممکن است به هارنس تمام‌بدن، لنیارد، شوک‌گیر، کارابین، نقطه مهار، طناب ایمنی، کلاه مناسب، دستکش، کفش ایمنی، تجهیزات جلوگیری از سقوط اشیا و تجهیزات نجات نیاز باشد.
نکته مهم این است که تجهیزات باید به‌صورت یک سیستم هماهنگ انتخاب شوند و استاندارد، سازگاری اجزا، سایز، شرایط استفاده، بازرسی و آموزش کارکنان نیز در نظر گرفته شود. همچنین پیش از شروع کار باید تا حد امکان خطر سقوط حذف یا با روش‌های مهندسی و حفاظت‌های جمعی کنترل شود و برای شرایط اضطراری نیز برنامه نجات مشخصی وجود داشته باشد.
برای تهیه تجهیزات حفاظت فردی و تجهیزات موردنیاز فعالیت‌های صنعتی و ارتفاعی، می‌توانید محصولات فروشگاه اینترنتی ایمن ماسک را بررسی کنید و هنگام انتخاب، علاوه بر قیمت و ظاهر، به استاندارد، مشخصات فنی و تناسب هر تجهیز با نوع کار توجه داشته باشید.